Deens asiel-en immigratiebeleid als voorbeeld
Op 1 januari ging het Deense EU-voorzitterschap van start. Het begin van een voorzitterschap gaat altijd gepaard met een debat in het Europees Parlement over de prioriteiten van het land in kwestie. Ik riep eerste minister Helle Thorning-Schmidt op het beleid van de vorige Deense regering inzake asiel en immigratie verder te zetten (iets wat ze overigens aan haar kiezers beloofd heeft te doen).
Hypocriet gedoe tegen Hongarije moet stoppen
Het hysterische en hypocriete gedoe tegen de democratisch verkozen rechtse regering in Hongarije bereikte een voorlopig hoogtepunt tijdens de plenaire vergadering van het Europees Parlement in Straatsburg, deze week. Uw dienaar kreeg een minuut spreektijd, en wees erop dat iemand als Guy Verhofstadt bijzonder slecht geplaatst is om Hongarije een gebrek aan democratie aan te wrijven.
Voorzittersverkiezing was een farce
Bij het begin van de legislatuur maakten de Europese Volkspartij (EVP) en de socialistische fractie, die samen over een absolute meerderheid beschikken, de afspraak dat de EVP tijdens de eerste helft van de legislatuur het voorzitterschap zou krijgen, en de socialisten tijdens de tweede helft. Met andere woorden: Jerzy Buzek wordt vervangen door de huidige - fanatieke en autoritaire - socialistische fractievoorzitter Martin Schultz (foto).
Tijdens de vergadering van de Conferentie van de voorzitters van vorige week had uw dienaar voorgesteld een debat te houden waarbij de drie kandidaten hun visie toelichten en waar de parlementsleden de gelegenheid krijgen vragen te stellen. De EVP, de socialisten, de liberalen en de groenen waren hevig tegen elk mogelijk debat. Enkele kleinere fracties wilden een toelichting van een vijftal minuten per kandidaat (zonder debat), maar zelfs dat werd afgewezen op basis van het argument dat de traditionele fracties het "debat" al in eigen kring hadden gevoerd…
De EVP en de socialisten hebben duidelijk ook andere fracties in hun koehandel betrokken, in de vorm van beloftes over het (onder)voorzitterschap van commissies en delegaties. Dat is de reden waarom de liberale fractievoorzitter Guy Verhofstadt de kandidatuur weigert te steunen van Diana Wallis, die lid is van zijn eigen fractie.
Met deze farce maakt het Europees Parlement een slechte beurt, juist op een moment dat het draagvlak bij de publieke opinie in Europa al zeer beperkt is en op een moment dat de Europese Unie steun beweert te geven aan mensen die in andere werelddelen voor democratie opkomen.
Uit protest tegen de hele gang van zaken steunde het Vlaams Belang de kandidatuur van de Britse conservatief Nirj Deva.
Schultz werd uiteindelijk verkozen met 387 stemmen, tegen 142 voor Nirj Deva en 141 voor Diana Wallis (en 29 onthoudingen). De goede score van de tegenkandidaten toont aan dat er heel wat ontevredenheid bestaat over gang van zaken.
Wanneer een debat over Europa?
De eurocrisis kost de belastingbetalers veel geld. Het hoeft dus niet te verbazen dat in de meeste noordelijke landen van de eurozone ernstig gedebatteerd wordt over zin en onzin van de miljardentransfers naar landen als Griekenland en Portugal. Landen, met andere woorden, die het niet zo nauw namen met hun begrotingsdiscipline waardoor de andere lidstaten de rekening gepresenteerd krijgen. "Waarom voert België dit debat niet?", vraagt Adriaan Schout, hoofd Europastudies aan het instituut Clingendael, de Nederlandse diplomatenschool zich af in De Standaard van 18 augustus.
Schout legt de vinger op een pijnlijke wonde. In dit land bestaat geen debat over Europa. De consensus luidt systematisch dat de problemen maar kunnen opgelost worden door de Europese Unie altijd maar meer geld, meer middelen en meer bevoegdheden te geven. Wie daar kritiek op heeft, wordt bestempeld als anti-Europees, en daarmee is de kous af. Terwijl in Frankrijk en Nederland de referendumcampagne over de Europese Grondwet in alle intensiteit bezig was, hingen in de NMBS-stations affiches van de Europese Commissie die de democratie bejubelden die de Grondwet zou brengen. Dat moesten we dan maar voor waar aanvaarden, want niemand in dit land mocht zich over die Grondwet uitspreken. Een recenter voorbeeld is de bekentenis van minister voor Financiën Reynders dat hij op het moment van de feiten zeer goed wist dat Griekenland met begrotingscijfers geknoeid had om te kunnen toetreden tot de eurozone, en dat hij bewust de andere kant had opgekeken. In een normaal land zou een dergelijke bekentenis onvermijdelijk leiden tot het ontslag van de minister; in België wordt zoiets beschouwd als louter een anekdote. Het scheelde niet veel of Reynders werd gefeliciteerd voor zijn openhartigheid.
De afwezigheid van debat leidt tot bevreemdende toestanden, bijvoorbeeld wanneer Vlaamse politici en journalisten speculeren over de manier waarop bondskanselier Merkel de steun voor Griekenland kan verkopen aan de Duitse belastingbetalers. Het lijkt wel alsof die zaak ons niet aanbelangt, alsof wij om één of andere reden niet mee betalen.
Vorig jaar berekende de Vlaams Belang-delegatie in het Europees Parlement dat de Vlamingen, met jaarlijks 286 euro per hoofd van de bevolking, de grootste nettobetalers van de hele Europese Unie zijn. Dat gegeven (en de manier waarop het berekend werd) is door niemand betwist, laat staan weerlegd. Het werd gewoon onder de mat geveegd. Kort daarop nam iedereen akte van de mededeling van professor Herman Matthys dat de bijdrage van België aan de Europese begroting opnieuw gestegen was…
Als we de steun aan Griekenland bekijken, stellen we vast dat de bijdrage per Vlaming 278 euro bedraagt in 2010, en 271 euro in 2011. Daarmee zitten we in de top vijf van het peloton. Officieel gaat het om leningen, maar het is zeer de vraag of we daar ooit iets van terug zien.
In Groot-Brittannië, in Nederland, in Duitsland, in de Scandinavische landen wordt volop gedebatteerd over de grenzen van de geldstromen binnen Europa. Men vindt daar dat de belastingbetalers het recht hebben te weten waar ze aan toe zijn. Niets van dat alles in Vlaanderen: buiten het Vlaams Belang wil niemand een debat. Blijkbaar gaat men ervan uit dat de Vlaming als het ware voorbestemd is om te fungeren als melkkoe, eerst binnen België en nu ook binnen de Europese Unie.
De kruik gaat maar te water tot ze barst. Eerder vroeg dan laat zullen we geconfronteerd worden met een aantal fundamentele vragen. Kiezen we opnieuw voor de vlucht vooruit, voor een Europa dat zich ook nog eens gaat bemoeien met onze fiscaliteit en sociale zekerheid? Willen we onze kinderen en kleinkinderen bovenop de Belgische staatsschuld ook nog eens opzadelen met een Europese staatsschuld, aan de hand van Europese obligaties? Of kiezen we voor een systeem waar iedereen zich echt aan de regels houdt, wat bijvoorbeeld betekent dat een land als Griekenland uit de eurozone begeleid wordt? Het is hoog tijd voor een debat ten gronde.
Immigratie: Europa trekt alles naar zich toe
Tijdens de plenaire vergadering van het Europees Parlement werd gedebatteerd over de invoering van een ’single permit’ voor niet-Europese vreemdelingen om te wonen en werken in Europa. Binnenkort mogen de lidstaten dus niet meer zelf beslissen onder welke voorwaarden vreemdelingen toegelaten worden. Zoals elke Europese maatregel ter zake, zal dat uiteraard zorgen voor nog méér immigratie.
Systeemfout in de eurozone
Deze week was er in Straatsburg nog maar eens een debat over de problemen in de eurozone. Uiteraard zorgde het Vlaams Belang voor een dissonante noot.
Stop de import van armoede
Een debat over armoede en sociale uitsluiting moet natuurlijk de aanleiding zijn om te wijzen op de massale import van armoede uit de Derde Wereld.